au-bout-du-mode

Er waren echter ook goed georganiseerde grafmonumenten. Zij fuseerden na verloop van tijd en tal van hedendaagse verzekeringsmaatschappijen hebben hun wortels in plaatselijke begrafenisfondsen. Tot ver na de middeleeuwen was wit de kleur van de rouw. Na de Reformatie veranderde dat definitief in zwart. De gewoonte om gedurende een periode na de begrafenis rouw te dragen ontstond in de negentiende eeuw. In de stadsdracht was sprake van allerlei vormen van rouwkleding. De sieraden werden eveneens aangepast. Parels, die tranen symboliseerden, waren toegestaan. Goud werd vervangen door zilver. Kleurige edelstenen waren taboe. In plaats daarvan waren px speciale rouwsieraden van granaat of git. In Engeland waren hele bedrijven gespecialiseerd in het maken van sieraden van het ter plaatse gewonnen git. De oude gewoonte, om van tanden gesneden schedeltjes, of stukjes bot verwerkt in een sieraad te dragen als herinnering aan de overledene, begon men in de negentiende eeuw ouderwets en barbaars te vinden. In plaats daarvan kwamen de haarsieraden. Van haar van de overledene werden op kunstige wijze armbanden en horlogekettingen gevlochten. In damesbladen stonden voorbeelden hoe men van haar figuurtjes kon maken, bijvoorbeeld een urn of een vlinder. De haarwerkjes werden in medaillons bevestigd. Na de uitvinding van de fotografie ontstond snel de gewoonte om overledenen op hun doodsbed te fotograferen. De foto’s werden ingelijst en soms eveneens omkranst met sierlijk gevlochten haar. Men ging zelfs zo ver om in de rouwperiode thee te drinken uit rouwserviesjes, bijvoorbeeld die van ‘black basalt1 gemaakt door de firma Wedgwood.

De Winkels van Sinkel in Utrecht en Amsterdam beschikten over speciale afdelingen waar men een keuze kon maken uit rouwkleding en accessoires. In de streekdracht was de zaak veel gecompliceerder. Daar was sprake van allerlei kleurnuances die toch de betekenis van een rouwkleur hadden zoals paars op Urk of het rood baaien voorpand dat een weduwe op Marken in combinatie met haar zwarte rouwkleding droeg. Er bestonden op het platteland eveneens ingewikkelde voorschriften over het aangeven van de mate van rouw, bijvoorbeeld zware rouw direct na het overlijden van een naast familielid. Na verloop van tijd, of wanneer het een ver familielid betrof, keerde er stukje bij beetje weer kleur terug in de kleding. Het voordeel van rouwkleding was dat iedereen kon zien dat iemand getroffen was door een sterfgeval en daarmee rekening kon houden. Van burenhulp is vrijwel geen sprake meer, de gildebroeders en fondsboden zijn verdwenen, aanzeggers uitgestorven, met het maken van rouwkleding en sieraden is geen brood meer te verdienen. Maar het aantal mensen dat bij een sterfgeval te pas komt is er niet minder om geworden. In de jaren zestig werd de dood verdrongen. In veel bejaardenhuizen ontbrak een fatsoenlijke rouwkamer. In ziekenhuizen werden stervenden zo veel mogelijk naar een aparte ruime ver buiten het dagelijks leven gebracht. Artsen ontkenden onder het motto ‘Zo lang er leven is, is er hoop’, de komst van de dood. Tegenover kinderen werd het sterven van naaste familieleden verzwegen, van bewust afscheid nemen was geen sprake.

In het laatste geval worden - ik verwijs verder naar wat hierover al is gezegd - de aandelen vooralsnog niet volgestort. Daarmee wordt gewacht tot (kort na de oprichting) het bedrijf verkocht wordt aan de oprichten bv. De aandeelhouder compenseert dan zijn stortingsverplichting met de vordering ter zake van de koopsom (na deze compensatie, die in dit geval geheel rechtsgeldig is, zijn de aandelen wel volgestort) en voor het resterende bedrag wordt de verkoper gecrediteerd in de boeken van de BV. Nog even de goodwill. Het kan geen kwaad nog eens te benadrukken, dat een overdracht aan een BV in elk opzicht de toets der vergelijking met een overdracht aan een ‘echte koper’ moet kunnen doorstaan. Verkoopt A zijn onderneming tegen een te hoge prijs (vraagt hij meer dan hij aan een derde zou weten te ontfutselen) dan is er sprake van een verkapt dividend. Dat klinkt wel erg avant la lettre, maar in theorie is deze uitdeling van winst mogelijk. Uitdeling van winst? En we moeten nog beginnen? Zeker, maar men kan anticiperen op toekomstige winsten. En verkoopt A de zaak tegen een te lage prijs, dan zal de inspecteur in het geweer komen. Hij zal stellen dat de gelijkschakeling van de som der jaarwinsten met de totale winst hem noopt tot verhoging van de aangegeven stakingswinst tot het bedrag dat volgens hem de waarde in het economisch verkeer representeert. Terzijde zij opgemerkt dat deze fiscale waakhonden een maatschappelijk niet te verwaarlozen functie vervullen.

Een moeilijk punt bij het oprichten bv is immers dat crediteuren van A akkoord moeten gaan met het feit dat hun vorderingen van debiteur verwisselen. Zij kunnen tegen deze innovatie bezwaar maken, en zullen zich willen vergewissen van de gegoedheid van de nieuwe schuldenaar, de bv. De enige civielrechtelijke controle op de realiteit van de inbreng is altijd gelegen in het feit dat de bezwarende overeenkomst (dat is de overeenkomst, waarbij besloten is dat de volstorting niet in geld zal geschieden maar door inbreng van het bedrijf - dus in natura) gehecht moet worden aan de akte van oprichting, die ter inzage gelegd moet worden in het Handelsregister. Door diverse bepalingen worden waarborgen gegeven tegen crediteuren benadeling. Behalve voornoemde kritische beoordeling door de fiscus van de goodwill kunnen genoemd worden: de inbrengresoluties, de Kapitaalbeschermingswet, de anti-misbruikwetten en de Wet op de Jaarrekening; zij waken mee. ‘Berekening van de goodwill bij inbreng in BV Omdat prijs = prijs, moet de goodwill erbij. Althans voor zover een derde daar ook voor betaald zou hebben. Nu een ‘echte’ prijs ontbreekt moeten we ons behelpen met een schatting, een berekening. De gebruikelijke berekeningswijze van de goodwill is dat eerst een genormaliseerde jaarwinst wordt gezocht Daar zijn verschillende methodes voor. Het is niet ongebruikelijk de winsten van de laatste drie jaren voorafgaande aan de inbreng in de BV te nemen en die, ofwel te middelen, ofwel anderszins te wegen.

Veel mensen gaan met de auto op vakantie en of u nu wel of niet gaat skiën een skibox op het dak is reuze gemakkelijk als extra bagageruimte. Onder de skibox komen altijd steunen en niet alle steunen passen op elke auto. Ook is er een groot onderling verschil bij de bevestiging van de skibox op de steunen. Van groot belang is het gewicht, het verschilt van type auto hoeveel gewicht u verantwoord op uw dak kan meedragen. Een goede oplossing kan de universele daksteun zijn, deze daksteunen kunnen op meerdere auto’s geplaatst worden. Een ander tamelijk gemakkelijk in gebruik systeem zijn de zogenaamde grip-claws. Er is een groot verschil in lengte, gewicht en volume-inhoud bij de diverse skiboxen. Let er wel altijd op dat de skibox goed “gestroomlijnd” is met uw auto. U gebruikt altijd meer brandstof als u met een skibox op uw auto rijdt, met een goed gestroomlijnde skibox verbruikt u ongeveer 20% meer brandstof. Er zijn skiboxen te koop die u aan twee kanten kunt openen, deze zijn echter meestal wel wat duurder. Koopt u een skibox die aan een kant opengaat let er dan op dat deze aan de rechterkant valt in verband met het in en uitladen van de skibox. Voor een veilig vervoer zijn er speciale sluitbanden in de handel.

Pas bij het gebruik van een skibox uw rijgedrag aan, de auto vangt eerder wind en de remweg is langer. Ook is de auto hoger, gemiddeld 60cm. houd hier rekening mee als u ergens onderdoor moet rijden. Controleer tijdens pauzes of alles nog op zijn plaats zit. Haal de skibox van uw auto als u hem niet nodig hebt. Er zijn gemakkelijke skibox-liften te koop zodat u hem gemakkelijk en veilig hoog aan het plafond van garage of schuur kunt bewaren. Vraag advies bij het kopen van de skibox zodat u altijd de goede maat koopt voor uw auto. Controleer de skibox, vooral als u hem voor bagageruimte wil gebruiken op waterdichtheid, niet elke skibox is ook waterdicht. Voor mensen die maar een enkele keer een skibox nodig hebben of vaker van auto veranderen is een skibox huren misschien een betere optie, ook hiervoor kan men op verschillende adressen terecht. Wilt u wel uw eigen skibox maar heeft u eigenlijk niet de ruimte om hem na gebruik op te slaan, er zijn bedrijven die buiten de verkoop ook opslag aanbieden, raadpleeg voor deze adressen het internet. Toch een eigen skibox ook als u geen ruimte heeft? Dan bestaat er ook nog een opvouwbare skibox. Deze skibox kan meegenomen worden op een allesdrager en hoeft niet gemonteerd te worden. Ze worden meestal gemaakt van PVC-doek en ook deze skiboxen zet u vast met sluitbanden. De opvouwbare skiboxen zijn ontzettend handig in gebruik en als u hem niet meer nodig heeft vouwt u hem eenvoudig op. Het gemiddelde opgevouwen gewicht is bij een opvouwbare skibox 5kg. Door het gebruik van verschillende lagen PVC-doek zijn de opvouwbare skiboxen ook nog eens waterdicht.